اثر زخم‌هاى بدنم تحمل نمودم به آن حضرت ابلاغ فرما ؛ زيرا من در يارى پيامبرت خواستار دست يا بى به پاداش توأم . سپس رو به امام حسين عليه السّلام كرد و عرضه داشت : اى فرزند رسول خدا ! آيا به پيمان خود وفا كردم ؟ حضرت فرمود : « نعم ، أنت أمامى فى الجنّة ؛ آرى ؛ تو در بهشت ، پيشاپيش من قرار دارى » و سپس روح پاكش به آسمان‌ها پر كشيد . عبيد اللّه بن عمرو كندى بدى ، دربارهء او گفته است : سعيد بن عبد اللّه لا تنسينه * و لا الحرّ اذ آسى زهيرا على قسر فلو وقفت صم الجبال مكانهم * لمارت على سهل و دكّت على و عر فمن قائم يستعرض النبل وجهه * و من مقدم يلقى الأسنة بالصدر يعنى : سعيد بن عبد اللّه و نيز حرّ را كه در سختىها با زهير همكارى كرد فراموش مكن . اگر كوه‌هاى سخت به جاى اينان قرار داشتند ، بر پهندشتان فرو مىريختند و در درّه‌ها سقوط مىكردند . او ايستاده بود و تيرها صورتش را نشانه مىرفت و نيزه‌ها سينهاش را مىشكافت » . فرازهايى سودمند ، در مورد ياران حسين عليه السّلام الف - شيخ مفيد در ارشاد گفته است : زمانى كه ابن سعد ، سرهاى مقدس و اسرا را حركت داد و پيكرهاى پاك شهدا را روى زمين به حال خود رها ساخت ، جمعى از قبيلهء بنى اسد كه در غاضريه سكونت داشتند ، خود را به پيكرهاى پاك حسين عليه السّلام و يارانش رساندند ، بر آن‌ها نماز خوانده و آن‌ها را به خاك سپردند . پيكر امام مطهّر ؛ امام حسين عليه السّلام را در محلى كه هم اكنون مرقد شريف آن بزرگوار است و فرزندش على اكبر را پايين پاى پدر ، به خاك سپردند و با جمعآورى پيكر شهداى خاندان حسين عليه السّلام و يارانى كه در ركاب آن حضرت به فيض شهادت نايل آمده بودند ، آنان را در يك قبر سمت پايين پاى امام عليه السّلام مدفون ساختند .